چه شرطهایی را باید برای مهاجرت تحصیلی در نظر بگیرم؟
ضرورتِ نشان دادن صلاحیت زبان آموزش، توسط هر داوطلب، در دانشگاههای خارجی موضوع جدیدی نیست اما در زمانه ما، به دلیل استقبال زیاد افراد، به ویژه استقبال جوانان از مهاجرت تحصیلی و حرفهای، این آزمونها تبدیل به یک صنعت بزرگ برای دانشگاهها و موسسات آموزشی و پژوهشی شده است که طراح، و ارایه دهنده خدمات مرتبط با پشتیبانی از برگزاری آزمون در بسیاری از نقاط جهان هستند. موسسات و دانشگاههای متصدی آزمونهای معروف همواره مراقباند تا استانداردهای کیفیت خود را بالا نگهدارند که لطمهای به اعتبار آنها نزد داوطلبان، دانشگاهها، و یا موسسات کاریابی بینالمللی وارد نکند. محبوبترین آزمونهای تعیین صلاحیت مهارت زبان انگلیسی در دنیا آیلتس و تافل هستند. علاوه بر اینها آزمونهای دیگری مانند CELPIP و Duolingo هم وجود دارند که در تراز جهانی کمتر شناخته شده و مورد قبولاند.
اگر خواسته باشید در هر دانشگاه معتبری از دانشگاههای کشورهای انگلیسی زبان در امریکای شمالی، بریتانیا، استرالیا، و حتی برخی کشورهای غیرانگلیسی زبان مانند بعضی از دانشگاههای آلمان، سوئد، هلند، و یا دانشگاههای کشور سنگاپور و کشور مالزی پذیرش تحصیلی بگیرید باید صلاحیت زبان خود را نشان بدهید. صلاحیت زبان با آزمونهای طراحی شده در هر کشور تایید نمیشود، بنابراین به طور منطقی، در نظام جهانی دانشگاهها، از آزمونهای قابل اعتماد محدودی حمایت میشود. در این وضعیت شما نیز مانند میلیونها داوطلب تحصیل در سراسر دنیا، باید در این آزمونها شرکت و از آن طریق، صلاحیت زبان خود را نشان دهید. گاهی دانشگاههای معتبر دنیا، فقط بر روی یکی از این آزمونها مهر تایید میزنند و گاهی بیش از یکی را تایید میکنند. معمولاً نمره دو آزمون تافل و آیلتس، با هم معادلسازی و یکی به جای دیگری پذیرفته میشود.
آنچه در اینجا به عنوان پنجمین نکته از 5 نکته قابل تامل برای شما که تصمیم به تحصیل در خارج کشور گرفتهاید، مطرح میشود، کاملا آشکار و جزو اطلاعات عمومی اغلب دانشجویان دنیا است. اما جزییاتی در مسیر گرفتن نمره حد نصاب از آزمونهای تعیین صلاحیت زبان انگلیسی وجود دارد که نیازمند تجربه و کاردانی است و شما را نیازمند دریافت مشورت تخصصی یا پیروی از نظرات منتور میسازد.
همانطور که گفته شد دهها شرط و پیش نیاز وجود دارد که باید پیش از تصمیمگیری برای مهاجرت تحصیلی به یک کشور جدید در نظر بگیرید و داشتن صلاحیت زبان انگلیسی یکی از آنها است. در حالی که شرایط خاص ممکن است بسته به کشورِ مقصد؛ و مقطع، رشته و دانشگاه مورد نظر برای مهاجرت متفاوت باشد، اگر پس از بررسی و تامل در این نکته، سوالی داشتید از طریق کانالهایی که اعلام میشود، در ارتباط باشید.
شرط چهارم: شایستگی زبان
زبان، زبان، زبان
مهارت زبان اغلب یک نیاز مهم برای تحصیل و زندگی در خارج از کشور است. شواهد زیادی وجود دارد که تایید میکند، با دانستن زبان در سطح مورد انتظار دانشگاه، نه فقط تحصیل راحتتری خواهید داشت که دوره بهتری از زندگی خود را سپری خواهید کرد. علاوه بر اینها، تایید صلاحیت زبان، یکی از شرطهای اصلی و کلیدی در مرحله اخذ پذیرش از دانشگاههای معتبر دنیا است.
نیاز دانشجویان دورههای مختلف تحصیلی در رشتههای گوناگون به دارا بودن شایستگی در زبان انگلیسی با هم یکسان نیست. برای مثال تقریبا همه دانشجویان دوره کارشناسی، با داشتن حداقل توانایی در زبان، با خواندن منابع درسی و شرکت در کلاسها، مخصوصاً در ترمهای اول تحصیل که درسهای پایه و متن محور به آنها واگذار میشود، میتوانند نیازهای معمول تحصیلی خود را برآورده کنند، در نتیجه نیاز کمتری به تسلط در همه مهارتهای زبانی دارند. دانشجویان کارشناسی زمان طولانیتر و بیشتری برای درس خواندن به دلیل داشتن درسهای زیاد در هر نیمسال دارند؛ آنها در کلاسهای مختلف شرکت میکنند و زمان کافی در اختیار دارند که با همکلاسیهای خود گروههای دوستی تشکیل دهند و به طور مستمر و روزانه در محیطهای دانشجویی حضور داشته باشند. این شرایط در مجموع به پیشرفت آنها در زبان انگلیسی کمک شایانی میکند و به طور معمول آنها پس از دو سه ترم اول تحصیل، به خوبی در فهم و استفاده از زبان، پیشرفت میکنند.
فرصتهایی که دانشجویان کارشناسی از آن برخوردارند، در اختیار دانشجویان تحصیلات تکمیلی به ویژه دانشجویان دکتری نیست. آنها بلافاصله پس از ورود باید ارتباط منظم و مستمری با استاد راهنمای خود داشته باشند. دانشجویان تحصیلات تکمیلی، تعداد کمی درس را انتخاب میکنند و در نتیجه، ارتباط کمی با دیگران دارند؛ تکالیف آنها اغلب متن-محور نیست و بیشتر مبتنی بر کار عملی و ارتباط مستمر است؛ معمولا در گردهماییهای دانشجوی، اثری از آنها نیست چون در آزمایشگاه یا پشت میز اتاق کار خود مشغول مطالعه و تحقیق هستند؛ و اگر متاهل باشند، فرصتی برای همراه شدن با سایر گروهها و اجتماعات دانشجویی که محل بسیار خوبی برای تقویت مهارتهای گفتاری و شنیداری زبان است را ندارند.
خوب است در همین جا تاکید داشته باشم که به شدت مخالف این عقیده هستم که: “اگر صلاحیت زبان بالا نداشته باشید نگران نباشید؛ فقط از ایران خارج شوید، آنجا زبان را به سرعت یاد خواهید گرفت”! بدون داشتن صلاحیتهای اولیه در حد نمره اعلام شده هر دانشگاه، که بر اساس حداقل مهارتهای زبانی لازم برای تحصیل و زندگی در شرایط جدید تعیین شده است، سفر خود را آغاز نکنید. برای پیشرفت تحصیلی و حرفهای در خارج کشور، زبان بیاموزید و صلاحیتهای خود را در آن، تا بالاتر حد ممکن ارتقا دهید.
در زیر 4 چالش اصلی که ممکن است در رابطه با صلاحیتهای زبان با آن رو به رو شوید را مطرح کردهام. شما به احتمال زیاد قبلا آنها یا مشابه این موارد را شنیده یا خوانده باشید، اما در این مقاله، بر اساس تجربههای مکرر و آگاهی کامل از شرایطی که برای همه دانشجویان ایرانی در دانشگاههای معتبر دنیا پیش آمده است، آنها را بار دیگر با هم مرور کنیم.
چالشهای صلاحیت زبان خارجی در دوره تحصیل
هنگام تحصیل در خارج از کشور، و در کشوری که زبان آن را به خوبی نمیدانید، با چندین چالش روبرو خواهید شد که 4 مورد از مهمترین آنها عبارتند از:
چالش اول. موانع ارتباطی
چالش اول، وجود مانع ارتباطی ناشی از محدودیت در استفاده از زبان است. مشکل در درک و برقراری ارتباط موثر با استادان، کارکنان، سایر دانشجویان، و مردم، عملکرد تحصیلی و فعالیتهای روزانه را مختل میکند. درک سخنرانیها، فهم روابط، شرکت در بحثها و تکمیل تکالیف، تحت تاثیر موانع ارتباطی قرار میگیرد و بهطور بالقوه بر موفقیت تحصیلی و اعتماد به نفس شما تأثیر میگذارد.
چالش دوم. دشواریِ ائتلاف اجتماعی
سازگاری با فرهنگ جدید و دوستیابی ممکن است به دلیل موانع زبانی و تفاوتهای فرهنگی چالشبرانگیز شود. هرچند اطلاعات اینترنتی درباره فرهنگها و تفاوتهای فرهنگی، تماشای فیلمهای سینمایی، و ارتباط با دوستانمان که در فرهنگ بیگانه زندگی میکنند، باعث میشود تا در مواجهه با جامعه جدید، دچار شوک شدید نشویم اما بین آنچه خودتان بهطور مستقیم درک میکنید با آنچه به صورتهای دیگر از آن اطلاع پیدا کردهاید، تفاوت جدی وجود دارد. اگر زبان بدانید، انطباق با فرهنگ، آداب و رسوم و هنجارهای اجتماعی جدید میتواند به یک کار جذاب و فرحبخش تبدیل و در غیر این صورت تبدیل به یک چالش شود.
چالش سوم. انزوا و دلتنگی
قرار گرفتن در یک مکان جدید، دور از محیط آشنا و خانواده و دوستان، به ویژه در ماههای اول تحصیل خارج کشور، میتواند منجر به احساس غربت شود. آنچه این احساس را تشدید میکند و یا برطرف کردن ان را دشوار میسازد، انزوا است که در درجه نخست به دلیل محدودیت در کاربرد زبان جدید رخ میدهد.
چالش چهارم. چالش در امور روزمره
اگر به زبان خارجی تسلط نداشته باشید کارهای ساده و جالبی مانند خرید مواد غذایی یا سایر احتیاجات زندگی، امور بانکی، استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی، و سایر فعالیتهای روزمره، تبدیل به یک درد سر میشود. آشنایی با سیستم بیمه و مراقبتهای بهداشتی و اطمینان از ایمنی در یک محیط جدید میتواند برای هر فردی که با موانع ارتباطی رو به رو است به یک نگرانی یا مشکل تبدیل شود.
بهترین راه حل چیست؟
مواجهه با چالشها، بخشی طبیعی از تجربه تحصیل در ایران و خارج از کشور است که از ان گریزی نیست. طرح چالشهای چهارگانه بالا، برای ایجاد نگرانی در ذهن شما نبود، بلکه هدف آگاهسازی شما نسبت به این چالشهای احتمالی، از یک سو و از سوی دیگر، بیان دوباره اهمیت یادگیری و تسلط بر زبان انگلیسی بود. بعضی داوطلبان تحصیل در خارج از کشور، وجود شرط نشان دادن صلاحیت زبان را یک مانع برای پیشرفت و حتی یک عامل مزاحم در سر راه خود میدانند! در حالی که باید چنین نگاهی را کاملا تغییر داد و توجه داشت که خارج شدن از کشور، بدون اطمینان از برقراری یک رابطه اولیه درست از مامور گمرک کشور مقصد در فرودگاه و راننده تاکسی گرفته تا استاد و کارمند دانشگاه، مانند این است که با داشتن مهارت اندک در شنا، خود را در عمیقترین قسمتهای دریا پرتاب کرده باشیم.
بهترین راهحل چیست؟ 1) در دورهها و کلاسهای استاندارد و معتبر زبان شرکت کنید؛ به طور منظم تمرین کنید؛ از اپلیکیشنهای یادگیری زبان بهترین استفاده را داشته باشید؛ و از معلمان و مشاوران زبان کمک بگیرید؛ 2) درباره دوره و کلاس و مربی، خوب و دقیق تحقیق کنید و وقتی به اطمینان رسیدید، هر روز نظر خود را عوض نکنید! تغییر دادن پی در پی موسسه و دوره و مربی، وقت شما را که به شدت محدود است میگیرد و بدتر از آن شما را دچار بلاتکلیفی و در نتیجه کاهش اعتماد به نفس خواهد کرد؛ 3) باورکنید کسی که باید زبان بیاموزد و در این راه موفق شود، شمایید. موسسه و مربی، بهانه، واسطه، یا اهرم فشار هستند. از نگاه من در حال حاضر هر داوطلب 18 سال به بالا، با استعداد تحصیلی متوسط، که دوره مبتدی (elementary) زبان را بداند، و بتواند با برنامهریزی دقیقِ «زمان- انگیزه- انرژی»، روزی 8 ساعت مفید تا یک سال بهطور آزاد و کامل از اینترنت، اپهای آموزش زبان انگلیسی، و دورههای آموزش استاندارد زبان به شکل آفلاین بهره برداری کند، به مرحله گرفتن نمره 7 آیلتس و بالای 90 در IBT خواهد رسید. این نمرات برای شروع تحصیل و زندگی در خارج از کشور کافی است.
ذهن خود را تغییر دهید. باور کنید که یادگیری زبان دقیقا مانند یادگیری شنا است در حالی که میدانید بقیه عمر یا قسمت مهمی از آن را در دریا سپری خواهید کرد.
برای کسانی که وارد دوره منتورشیپ میشوند، آموزش و راهنماییهای لازم، برای کمک به پیشرفت در یادگیری زبان انگلیسی ارایه خواهد شد.